Sevgili anneme gelince;onun için ne söylemeli,ne yazmalıyım acaba?Antrenörlerin sporculara gösterdiği itina ve titizlikle yetiştirdi bizi.Onun sözlüğünde “yapamam,beceremem”gibi sözcükler yoktur.”İnsan isterse her koşulda her şey yapılır.Ger çekilmek,vazgeçmek yok.Bütün mesele yeteri kadar isteyip istemediğinizdir.Ağzınızın ucuyla değil,yüreğinizle istemelisiniz,”derdi.Hayata asılmayı,koşarken düşmemeyi,düşersen korkmamayı,kalkınca başımı dik tutmayı öğretti bize.
Kenarda köşede kalmış,kimsenin fark etmediği,ilgilenmediği,sevmediği,değer vermediği ve önemsemediği biri olmak yerine,sonunda assalar bile bütün dünyanın televizyonlarda izlediği,gözlediği,önemsediği,sevdiği ya da nefret ettiği biri olmayı istiyor. Sevmek,sevilmek,heyecanlanmak,özetle,yaşamak istiyor…
Bir gün ölüp gideceğini ve her şeyin geçici olduğunu bilerek yaşayan ve hayatında sürekli bir anlam arayan biz insanlar bu anlamı,anlamlı şeyler yaparak bulabiliriz.
İnsanların çoğu,sorunlarının sebeplerini çevrede,yani yakın ilişki içinde oldukları insanlarda,aile ve iş çevrelerinde arar.Her birimiz kendi yaşam biçimimizin sorumlusu ve yaratıcısı olmak zorundayız.