Evet. Benim ölümümle hiçbir şey eksilmeyecek. Yokluğum duyulmayacak. Geride hiçbir boşluk bırakmayacağım. Metrolar yine işleyecek, lokantalar dolup taşacak, kafalar küçük kaygılar peşinde yorulup düşecek. Ben dünyanın dışına çıktım ama dünya yine de ağzınadek dolu kaldı. Tıpkı bir yumurta gibi. Aranan, vazgeçilemeyen biri olmak isterdim.
CANORIS — (...) Kendinle çok uğraşıyorsun Henri. Senin istediğin yaşantına bir anlam vermekse... Güzel... Bunun için çalışmalısın. İnsan her şeye rağmen hayatını temize çıkarabilir. Beni dinle Henri: Bugün ölürsen hiçbir şeyi değiştiremezsin. Onu gururun yüzünden öldürmüş olursun ve hep öyle kalırsın. Yaşarsan...
HENRI — Evet?
CANORIS — Yaşarsan hiçbir şey olduğu yerde kalmaz. Hayatının tümü üstünde yaşantının her bir anına bakılarak karar verilir. (Bir an) Daha çalışabilecek durumdayken bir işe yarayabilecek durumdayken ölümü seçersen bu ölümden daha saçma bir şey olamaz. (...)