Smita'nın hikayesini okurken çok rahatsız oldum. Bu dünyada cehennem varsa, Smita gibiler onu yaşıyorlar. En başarılı hikaye onunkiydi. Güçlü, cesur, ahlaklı bir karakter.
Sicilyadaki hikaye çok masal olmuş, ailesini kurtarmak için sevmediği adamla evlenmesi gerektiğini düşündüğü yerlerde bana bir göz devirmeler geldi. Babasıyla ilişkisi güzeldi, adamın ölümünün aktarılışını beğendim ama o kadar.
Gelelim psikolojik olarak da hasta olan Sarah'ya. Hiperbağımsızlıktan muzdarip. Özellikle çevremdeki kadın arkadaşlarımda çok sık gözlemlediğim bir durum. Yardıma ihtiyacı olduğunda kendisini güçsüz hissettiği için bunu dile bile getirmeyi sevmeyen, hastalık derecesinde kariyer odaklı, ailesine bile yük olma endişesi yaşayan Sarah'ya kendisine bu kadar yüklendiği için kızıyorum. Kendisine mental olarak bakmadığı, kendisini kariyeri dışında bir şeylerle doldurmadığı, psikolojisine önem vermediği için. Empati yapamadığım bir karakter oldu.
Genel olarak beklediğim derinliği bulamadım.Dili çok basit.Beklentim de olduğu için hayal kırıklığı yarattı.
Saç ÖrgüsüLaetitia Colombani · Yan Pasaj Yayınevi · 202017,6bin okunma