Alabildiğince ufuklara, tozsuz bulutlara ve arşı taşıyanlara..
Bitap düşünceye dek, kapıda, bir histen ibaret oluncaya ve onu da soyununcaya kadar.
Yetmedi mi?
Gerisi perde.
Sen ikarus de, ben kelebek.
Sen Muhammed de, ben illallah.
Sen sıyrıl dünyadan de ben, beni de terk edeyim..
Kelam ile kolay. Öz'de görelim. Közde görelim..
Rosa 'ya ithafen.
Eser: Mazlum Çimen, Edip Bülbül - Sokağın tavanı kadar
Korkunun gölgesinde yaşamaktansa cesaret güneşine yakın uçup eritmeye razıyım balmumundan kanatlarımı. Tıpkı... Neydi, sen daha iyi bilirsin... İkarus muydu adı?
(KafasınaGöre/65)