Ben zannediyorum ki, ömürlerimizin teknesini istediğimiz sahile çekmek için yalnız onun dümenini ele almak kafidir... Anlıyorum ki değilmiş... Yollar görünmez kayalarla doluymuş... Onlara çarpmamak lazımmış... Daha fenası gizli akıntılar varmış ki, insan onlara kapıldı zaman yolun değiştiğini, gittikçe uzaklaştığını farkedemezmiş.. Ta ki kendisini başka sahillere düşmüş görünceye kadar...