Neticede herkes kendi acısını anlamlandırmakla mükellef. Gerçekte kimse kimsenin acısıyla ilgilenmiyor. Çünkü anlamıyorlar. Anlamadıkları için hissetmiyorlar, hissetmedikleri için de anlamaya çalışmıyorlar.
Çünkü biliyorum ki, toplum sizi onaylamaya başladığı an, vasatın sınırına inmişsiniz demektir. Ve cehennemin en korkunç yeri, sanıldığı gibi en dibi değil, en kalabalık yeridir.