Arka kapak yazısının ikinci paragrafında, “Meltem Gürle’nin denemelerini okumanız uzun sürecek; ara vereceksiniz, döneceksiniz, yeniden durup yeniden başlayacaksınız… Araya başka kitaplar girecek” deniyor. Bu kitap tam da böyle okunduğunda keyfine varılan bir kitap. Bazı kitaplar vardır; elinize aldığınızda bir çırpıda bitirip listenizde tik atabileceğiniz kitaplardan değildir. Yerleri ayrıdır, özeldir, özen isterler. Zihniniz ya da duygularınız acil bir çağrı yaptığında başvurulan bir sakinleştirici gibi çalışırlar. Kırmızı Kazak tam olarak böyle bir kitap. Meltem Gürle, sakin diliyle okuru rahatlatırken aynı anda duygularını da altüst edebiliyor. İki yıla yayarak okuduğum bu kitabı, bitirmemek için aylarca elime almadığım oldu. Başucumda iki şehir, farklı komodinler gördü. Bitirdiğimde bana kalan; güzel bir okuma serüveni ve incelediği kitaplara karşı artan bir merak hissiydi. Bu kitap sayesinde sepetime yeni kitaplar ekledim, okuduklarıma farklı bir gözle yeniden baktım. Bazen yazara katılmadım; ama farklı düşünmek bile ayrı bir keyif verdi. İrlanda Defteri’ni en kısa zamanda alıp komodinime koymayı düşünüyorum. Son kitabında beni nasıl sarsacağını merakla bekliyorum.