İlayda G.
@ilayda25140
7 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Yürek boşluğu imiş evvelden kalan,
Toprağına almaz, yaşatmaz,
Çürütürmüş köklerinden âidiyetsiz çiçekleri.
Çok vakit oldu, biteli tesellilerim.
Denemedim ben de, dil-dârım toprağı sakladım kendime.
Koydum bir kavanozun içine,
Kokladım, sevdim; yuva oldu, sığındım.
Şimdi yakındır visaline erme lütfu.
Dünyadan kalan ruhumdan son beşerimdir sana bu sözlerim
Gül ile islenmiş sükûn-ı hayâlim
Yeniden başucuna tâlibim.
İlayda G.
Pişman mıyım?
Boş evin soğukluğu tüylerimi ürpertiyor.
Doğru olanı yaptım, öyle yaptığımı sandım.
Ama bu yalnızlığım, aksinin kanıtı mı?
İttim mi herkesi kendimden, yanlışlar mı yaptım?
O kadar mı üzdüm sizi, neden unuttunuz burada beni?
Pişman mıyım?
Doğru olanı yaptığımı sandım.
Değil miydi?
Yalnızım, bir ben, bir de yaptığım tercihler.
Çok mu üzdüm sizi?
Baba olmak istedim, eş olmak istedim.
Ama sadece bir canavar olmuşum, mağarama kitlediler beni.