Gökçe,gözlerini devirdi. "Saçmalama,lütfen," dedi. "Boş insanların lafına bakıp kendini yargılarsan, işte o zaman işleri berbat edersin.Sana bağırıp çağırması,onu haklı ya da güçlü yapmıyor.Bunu anlamalısın."
Alper,ölüm kadar sessiz olan mezarlıkta yürürken bir fısıltı duyduğunu sandı ve aniden durup sesin geldiği yöne baktı. Çocuğun gerginliğini hisseden Gökçe, dikkatli bakışlarını üzerinde gezdirerek "Ne oldu?" diye sordu.
"Bir şey duyduğumu sandım," dedi Alper
Gökçe'nin dudaklarında alaycı bir gülümseme belirdi. "Merak etme," dedi tekrar önüne dönüp yürümeye devam ederken. "Ölüler konuşamaz."
-Evet ama o kız, birini öldürebilecek bir insan değil.
-Nereden biliyorsun?
-Bir katil gibi bakmıyor.
-Bir katilin nasıl baktığını nereden biliyorsun?
-Her gece aynaya bakıyorum.