Babadır yapar , babadır eder , babadır döver, babadır söver… Fakat herkesin cümlenin en başından kaçırdığı bir şey var . Babalık yapmayan bir baba , ne kadar babadır ? Böyle bir insan kendinde bu hakları bulmakta ne kadar haklıdır ? Aslında onun yüzünden çocuğunun bu halde olduğunu göremeyecek kadar kör bir baba , yaptıklarının kaçını savunabilir ? Kabulleniş ne kadar kolay olabilir ?Kabullenmek istememenin zararları ne olabilir ? Dün böyle bir olayın arasında kaldığımda , kabullenmiş insanların nasıl tepkiler verdiklerini çok net bir şekilde gördüm . HER NE OLURSA OLSUN O SENİN BABANDIR. SUÇLU SENSİN ! Suçlu olunan tek konu yaşayamadığımız şeylerin hayatımızda bıraktığı etki yüzünden bu hayattan soğumak . Bu hayatta hiçbir kız babası tarafından sevgi ve şefkat görmedikten sonra , ileride göstermediği saygı yüzünden suçlanamaz . Saygı duyulmak için saygı duymak gerekir . Fakat sanırım babalık kelimesi insanlık kelimesinin önüne geçmiş durumda .