Aşk zorlamaya gelmezdi. Kalpten gelir, sinsice tüm vücuduna sızarak seni içten içe yok ederdi. Elinden zehir olsa yerim terimi gerçekten var olurdu. Canını çok acıtırdı ama yine de ondan kopamazdın.
"Ne olacak senin bu durmadan titreyen ellerin ve dizlerin?"
"Öpsem çare olur mu?"
"Bu sefer korkudan değil,"
"Bu sefer yemin ederim korkudan değil. Ama yine de öosen geçer mi?"
Kimi sevsem kaybediyordum.
Öyle bir histi ki sanki tüm vücudumdaki kemikler aynı anda kırılıyordu ama çok daha azap vericiydi. Sanki kalbim parçalanıyor, ruhum yok oluyordu.