ilayda çakal
@ilaydacakal
55 okur puanı
Mayıs 2024 tarihinde katıldı
Geçmişe özlem duymak, asla dolmayacak boşlukların, kovuklarını belli etmek ister gibi zonklamasına neden olsa da, bir yanıyla bana hep iyi gelirdi. Vaktiyle var olmuş bir yokun nazikçe kendini anımsatmasıydı neticede bu sızı. Özlenmeye hak kazanacak denli mutlu etmiş bir lütuftan geriye kalan bir sızı bile olsa, teselli diye bakardım.
Sayfa 129
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
En azından tensel temasla ruhsal yakınlığın doğrudan bir rabıtası olmadığını anlamama yetecek kadarını tecrübe ettim.
Sayfa 109
"İbrahim gönlümü put sanıp kıran da kim"
Sayfa 105
Yanlış geldiğim bir yerdi dünya, öyle hissediyordum.
Sayfa 104
Ne önemi vardı! Kimsenin birbirine değme cesareti gösteremediği bu hercümercinin ortasında herkes anca kendine yetecek kadar yalnızdı .
Sayfa 90