Bu dünyada sevmem gereken kişi benim. Parıldayan ben, benim değerli ruhum... Sonunda farkına vardım, bu yüzden kendimi seviyorum. Mükemmel olmasam da, yine de oldukça güzelim. Sevmem gereken kişi benim.
Onu bir daha görmeyi umuyordu. Her şeye razıydı. Eskisi gibi olmayacak bile olsa onunla oturmaya, onu dinlemeye ve onunla konuşmaya can atıyordu. Fakat kapı bir daha asla açılmadı.
Hayal kurmak, suç işlemekten farksızdı. En dayanamadıkları şeyse sessizlikti. Çünkü sessizlikte gerçek yaşantılarının nasıl olduğunun farkına varıp korkuya kapılıyor ve hemen gürültüye başlıyorlardı.