İlayda
@ilaydacik
Bu dünyada sevmem gereken kişi benim. Parıldayan ben, benim değerli ruhum... Sonunda farkına vardım, bu yüzden kendimi seviyorum. Mükemmel olmasam da, yine de oldukça güzelim. Sevmem gereken kişi benim.
öğrenci
96 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Dünyaya sadece tek bir amaçla geldiğinizi ve bu amacın başkaları için olduğunu düşünün... Ayrıca siz de bunu biliyorsunuz. Sizce buna "yaşamak" denebilir mi?
Bu kitabı bu tarz kurgulardan farklı yapan bir diğer şey ise karakterlerin buna karşı çıkmak yerine bunu çok normal bir şeymiş gibi kabullenip ölecekleri zamanı beklemek...
Ama kitapta bir eksiklik vardı sanki. Kendimi kitaba tam olarak veremedim bir türlü. Yine de keyifliydi okumak. Ama böyle bir konudan daha iyi şeyler ortaya çıkar mıydı? Evet. Bazı yerler çok ayrıntılı bazı yerler ise çok yüzeysel anlatılmıştı. Eşit anlatılsa ya da yüzeysel yerlere bir şeyler daha eklense belki daha güzel olabilirdi.
Kitabın en güzel ve etkileyici kısımları son 50 sayfaydı bence. Sonda da içimde bir burukluk bıraktığını da söylemezsem olmaz.
Bir diğer garip şey de şuydu. Olaylar o kadar normal bir şeymiş gibi anlatılmıştı ki bir yerden sonra olan olaylar çok normal şeylermiş gibi geldi. Bu olayın beni çok etkilediğini de eklemek isterim.
Kitapla ilgili öğrendiğim son bir şeyi de buraya yapıştırarak yazımı bitirmek istiyorum:
!!SPOİLER İÇERMEKTEDİR!!
Dünya edebiyatının -yetişkinler tarafından da- en çok okunan çocuk kitaplarından “Küçük Prens”in çocuk kahramanı da kitabın başında bir resim çizer. Resmini büyüklere gösterdiğinde aldığı yanıt hep aynıdır, bütün yetişkinler onun bir şapka çizdiğini söylerler. Oysaki çocuk “fil yutmuş bir boa yılanı” çizmiştir. Çocuk, büyüklerin resmini rahatça anlamaları için fil yutmuş boa yılanını bu sefer de içini göstererek çizmiştir. “Beni Asla Bırakma”ya döndüğümüzde Tommy’nin arkadaşları onun çizdiği fil resmini beğenmeyerek onu dışlarlar, öğretmenleri de çizimlerini beğenmezler, sonrasında Tommy’nin kitabın ilerleyen sayfalarında hayvanları içten resmeden detaylı çizimler yaptığını, hatta
Reklam
Kitabın yorumunu yapmayı unuttuğumu fark ettim.
Yazarın kalemi ile ne zamandır tanışmak istiyordum ancak bir türlü nasip olmamıştı.Öncelikle bu kitabı bana hediye ederek okumama vesile olan çok değerli arkadaşıma teşekkür ediyorum.
Aslında var olmayan içimizdeki şeytan adlı varlığa attığımız suçlar iradesizlikten başka hiçbir şey değildir… Bu kitapta bunu o kadar güzel anlatmıştı ki…
Kitap aslında normal bir aşk kitabı gibi gözükse de aslında yazar toplumu eleştiriyor. Aynı zamanda kitaptaki karakterler mutlu gibi gözükse de aslında psikolojik tahlilleri okudukça her karakterin aslında ne kadar yardıma ihtiyacı olduğunu ve aynı sonbahardaki ağaçdaki yaprakların sallanıp düşemeyişi gibi savrulduklarını yıkıldıklarını okuyoruz.
Kesinlikle yazarın diğer kitaplarıyla da tanışmak istiyorum. Yaptığı psikolojik tahliller ve kitabın sürükleyiciliği gerçekten inanılmazdı. Karakterlerin acizliğini iliklerinize kadar hissediyordunuz.
Az önce öğrendiğim bir bilgiyi sizle de paylaşmak istiyorum. Kitapta otobiyografik unsurlar varmış. Her karakter aslında bir yazara göndermeymiş. Okurken karakterlerin çok gerçekçi olduğunu ve etten kemikten insanlar olduğunu düşünmüştüm. Meğer gerçekten de tam olarak olmasa da öyleymiş. Merak edersiniz diye aşağıya linki bırakıyorum.
#131435123
Kitabın yorumunu yapmayı unuttuğumu fark ettim. 2021'in son kitabı... Kitap çok sürükleyici ve hemen bitebilecek bir kitap ancak benim sınav haftama denk gelince bu süre çok uzadı tabii :)
Çocuklar için harika bir macera kitabı iken gençler ve yetişkinler için tam bir zamanı sorgulatma kitabı...
Bu kitabı bu kadar geç okuduğumu inanamıyorum. Ama demek ki zamanı buymuş ve canım sağ olsun diyelim.
Kitabı okurken zamanı sorgulamamak gerçekten elde değil. Zamanın su gibi akıp gittiği ve bu yüzden ne denli önemli olduğu bu kadar güzel anlatılabilirdi sanırım.
İnsanların zengin olma, biraz daha para kazanma uğruna kendini mutlu edecek şeylerden uzaklaşıp makineleşmesi çok üzücü değil mi...
Ya da hiç düşündünüz mü eskiden çoğu şey daha uzun sürede yapılırmış ama daha çok vakit kalırmış. Şimdi ise tam tersi daha kısa sürede yapılıyor her şey ancak hiçbir şeye vakit kalmıyor. Bunun sebebi acele etmek isterken asıl hayattan kopulması ve mutluluğun başka yerlerde aranması. Aslında mutluluk baktığımız, aradığımız her yerde :) Zamanı sindire sindire, tadını çıkararak yaşamalı değil mi insan...
Bu da Türkiye şartlarında pek mümkün olmasa da denemek gerek :)
Kısaca 7'den 70'e okunabilecek ve her yaşta ayrı bir ders çıkarıcı niteliği olan bir kitap.
Tam bir olay yok kitapta. Aslında var ama genel olarak hep aynı konu üzerinden gidiyor. Ama hiçbir şekilde sıkmadı. İnsan okudukça daha da içine sürükleniyor ve böyle kitaplara bayılıyorum. Böyle bir kitap olduğun için teşekkür ederim.
Kuzenim bana neler olduğunu söylemişti. Ancak uzun süre dediği şey olmayınca demek ki yanlış hatırlıyor dedim ve o fikri aklımdan çıkardım. Çıkardıktan birkaç sayfa sonra ise o olay oldu. Çok fazla şok oldum. Çünkü hiç beklemiyordum böyle bir şey. Dedim hayır olamaz...
Ancak hâlâ sonda ne olduğunu kavrayabilmiş değilim. Bu yüzden çok ara bırakmadan filmini de izlemeyi düşünüyorum. Çünkü arkadaşlarım kitabın sonunu filmi izleyerek anlamış.
Rahatlamak için bu kitabı okumuştum ama derdime dert kattı. Bunun için kitaba teşekkür ediyorum.
İnce olması çok büyük artılardan bence. Yazarın diliyle ilk defa tanışıyorum farklı ama aynı zamanda hem hoşa gidip hem de arada sırada anlaşılmayan bir dili var. Yazarın diğer kitaplarını (hepsi olmasa da) okumayı düşünüyorum.
Sürükleyici ve akıcıydı. Ancak bazı yerlerde fazla betimlemeye girildiğini düşünüyorum ama aynı zamanda da hak veriyorum. Çünkü yazarın amacı sanırım olayları film gibi anlatmak. Okurken yerler, olaylar zihnimde canlandı.
Mutlaka okuyun, bayıldım diyemem ama bence okunmaya değer bir kitap.
Tomris Uyar'ın çevirisi de gayet anlaşılırdı.
Bir şeyi çok istememek, akışa bırakmak lazım diyor ve bitiriyorum.
Reklam