"Evet sizin yeriniz Olimpos aslında Madam" diye cevap verdim, "ama biz modernler antik neşeye katlanamıyoruz artık, aşkta hele hiç katlanamıyoruz; kadını -bir Aspasia olsa bile- başkaları ile paylaşma düşüncesi bizi küplere bindiriyor, Tanrımız gibi kıskancız biz de. Bu yüzden, harika Phryne'nin adı bizim nezdimizde bir küfür haline geldi.
Sadece bize ait olan çelimsiz, soluk benizli, Holbein'cı bir bakireyi (her ne kadar öylesine Tanrısal güzellikte olsa da), bugün Anchises'i, yarın Paris'i, öbür gün Adonis'i seven antik Venüs'e tercih ederiz, ve doğa içimizde galip geldiğinde, kendimizi ateşli bir tutkuyla böylesi bir kadına teslim ettiğimizde bu kadının şen yaşama sevinci gözümüze şeytanlık, gaddarlık olarak görünür, ve saadetimizi, cezasını çekmek zorunda olduğumuz bir günah olarak görürüz.”