Oysa insanlar , farkında olarak ya da olmayarak , birtakım beklentilerle birbirlerine yaklaşıyorlar. Çoğu zaman , biri diğerinden , diğeri de ondan kendisini yaşatmasını beklerken, şirket ortaklığı benzeri ilişkilerin içinde hapsolup bu kez de beraberliklerin çürümesini bekleyerek.
İnsanlar dostları , eşleri , sevgilileri , akrabaları olduğu için yalnız olmadıklarına inanıyorlar , ama yine de kendileriyle başbaşa kaldıkları anlarda çok daha derinlerde yaşanan soyutlanmışlıklarıyla zaman zaman yüzleşmek durumundalar. Ancak çoğumuz bu katlanılması zor duyguyu yaşamamak için krndimizi tekrar bırakıveriyoruz ya da cep telefonlarına sarılıyoruz.
… çünkü insanlar bireydir , bir öğreticinin sürecinden geçmesi gereken nesneler değil… Başkalarından daha çok bildiğimize inanmak bir yanılgıdır , öğrendiklerimizden daha da ötesini öğrenmeye her zaman ihtiyacımız vardır.