Bunlar için, parmaklarımızla sayabileceğimiz bir bir azınlığın çıkarları için, bütün memleketlerin halkları mezbaha gidiyor. Hayvan sürüleri gibi ölüme gönderiliyorlar. Bu sırmalı, yaldızlı ve imtiyazlı azınlık, prens ünvanlarını tarih sayfalarına altın harflerle geçirsinler ve yine onlar gibi yaldızlı hempaları daha büyük işler yaparak küplerini doldursunlar diye!
Evet, bu gerçektir, savaş, halk demektir. Onlar olmasa, diğerleri hiçbir şey yapamazlar. Her şey uzaktan uzağa duyulan cıyaklamalardan öteye geçemezdi… Savaş kararını verenler halklar değildir, savaşı efendiler çıkarır. Şimdi halklar kendilerine hükmeden efendilerden kurtulmaktadır…