Onlardan olmayın; ne olursa olsun vijdansızlardan olmayın, yüreği taş bağlayan ,gözyaşı dökemeyen, kucak dolusu sarılamayanlardan olmayın. Bir akşamüstü veya sabahın erken saatinde dünyanın durgunluğuna biraz hüzünle şahitlik edemeyenlerden olmayın..
Hayat ölümle son bulan bir olma haliydi, dönüştüğün her hal seni başka bir hale evriltiyordu. Öğrenmenin, düşmenin, kalkmanın, acının, neşenin ve iyileşmenin sonu yoktu.Her halin başka duygusu varmış, başka bir varoluşa açılan kapısı,her an bilmediğin başka bir şeye dönüşüyor ve yeniden büyütüyor insan kendini. Yetişkin olunca insan kendinin anası babası oluyormuş. Kendinin başını okşayan, anlayan, dinleyen avutan, teselli eden yine kendinsin.Güzel küçük bir ayrıntı olduğun koca kainat resminde kendini çoğaltmazsan başkaları tarafından azaltılırsın. Hiç sayıldığın, varlığının anlamı olmayan mekan ve insanlardan arınmak için daha fazla parla ve çoğal..