“Bir insan meleklerinin önünde Seni utandırmamalı ve melekler şöyle dememeli: Bir zamanlar yeryüzünde bir kadın vardı, zayıf, ölümlü bir kadın, adı Rahel’di, bu kadın öfkesini yendi. Fakat O, Tanrı, Herkesin ve Tüm Kainatın Efendisi ise öfkesinin hizmetkârı oldu. Hayır, Tanrım bu olmamalı, eğer merhametin sonsuz değilse Sen de sonsuz olamazsın - o zaman- Sen - de Tanrı- değilsin. O zaman Sen gözyaşlarımdan yarattığım Tanrı değilsin, kız kardeşimin korku dolu çığlıklarında sesini duyduğum Tanrı değilsin - o zaman Sen yabancı bir Tanrı’sın, öfkeli bir Tanrı’sın, cezalandıran bir Tanrı’sın, bir intikam Tanrı’sısın; ve ben Rahel, sadece sevenleri seven ve sadece merhamet edene hizmet eden ben, ben Rahel- o zaman seni meleklerinin önünde reddediyorum!”