Eğer varsayımımız evrenle bir bütün olduğumuz ise tüm dikkatimizi aramızdaki farklılıkları değil benzerliklerimizi bulmaya vermeliyiz, kaldı ki ayrılıklarımız aldatmacadan başka bir şey değil, egonun hayatta kalmak için beslediği bir görünüş. Benzerliklerimizi aradığımızda özümüzü buluruz. Diğer insanlarla ilişkilerimizde yaşadığımız acılar kendi özümlenmemiş sorunlarımızdan kaynaklanıyor. Diğeri bizim bir yansımamız. Bize hayatın bir hediyesi, zira kendi karanlık bölgelerimizi anlamamızı sağlıyor.