Sadece sana çok yakın olan insanlara kızdığını gözlemledin mi? Ne kadar yakınsan o kadar kızarsın. Niçin? Bir kişiyle aranda ne kadar büyük mesafe varsa o kadar az öfke olacaktır. Bir yabancıya kızmazsın. Karına, kocana, oğluna, kızına, annene kızarsın. Niçin? Niçin sana daha yakın kişilere daha çok kızarsın? Nedeni şudur: Sen kendine karşı öfkelisin. Bir kişi sana ne kadar yakınsa o, seninle o kadar özdeşleşmiştir. Sen kendine kızgınsın. Bu yüzden kim senin yakınındaysa, öfkeni onun üzerine atabilirsin. O senin bir parçan olmuştur.
Çocuk sürekli olarak kendisini aileye uydurmak zorundadır çünkü aile ''haklıdır,'' baba, ''haklıdır,'' anne ''haklıdır.'' Onlar güçlü insanlardır, çocuk çaresizdir. O, onlara yaslanmak zorundadır, onlara muhtaçtır, onları takip etmek zorundadır. Doğru ya da yanlış önemli değildir çocuk bir gölge, bir taklitçi olmak zorundadır.
Biz akıntıdaki bir kibrit çöpü gibiyiz, biz rastlantısal olarak hayatta kalmaya devam ediyoruz. Bu mümkün olur çünkü etrafındaki milyonlarca insan aynı teknededir ve sen yaptığın şeylerin aynısını milyonlarca insanın yaptığını gördüğünde o zaman, haklı olmalısın çünkü milyonlarca insan yanlış olamaz. Senin mantığın budur.