İlknur
@ilknureltekin
Değer emekle ilgilidir bana göre. Rakamları aşar. Değer üretmek sevgiyle, bilgiyle ve kültürle de ilgilidir. Aksi halde her şey rakamların köleliğine dönüşür. Hiç değeri olmayan, yani sevgi, emek ve bilgi içermeyen şeylere çok büyük rakamlarda paralar harcadığı halde elleri boş kalmış hisseden insanların dünyasında yaşıyoruz. Değerli ile pahalıyı birbirinden ayırt etmek gerektiğine inanıyorum ben. Pahalı ile ilgili hesaplara karışmıyorum. Bir kazağa o kadar verilir mi bilemem. O parfüme onca parayı ödemeye değer mi bilmem. Ama yüzünü güldürecekse sevdiğin insanın başında saatlerce kitap okumaya değer. Değerli olan, iyi gelendir. Gösterişe dayalı hiçbir şey insana iyi gelmez. Anlık bir iyilik yaşatsa da derinlerdeki değersizlik duygusunun çaresiz savaşından dolayıdır o. Değer katmaz yani. Gösteriş katar, ilgi uyandırır, konuşturur sadece.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“Vermek paha biçilemezdir ve tam da bu yüzden nesnelleştirilemez. Sadece para vermek, eşya vermek, mal mülk vermek değil, zaman vermek, sevgi vermek, ilgi göstermek, bilgiyi paylaşmak da sürece dahildir. Üstelik sadece bizden olana değil, bizden olmayana da… Sadece evindeki kediyi besleyerek değil, sokaktakilerin de karnını doyurarak, sadece aileninkini değil, başkalarının da hakkını koruyarak, içtenlikle vermek…”
“Her şeyin daha iyisi olabilir evet, ama elindekinin değerini göz ardı edemezsin. Özellikle de insan ilişkilerinde bu denli gözü kara davranmak çok daha derin hayal kırıklıklarına yol açar. Çünkü kusursuz insan yoktur. Sen de dahil.. Bu yüzden peşinden koştuğun şey kusursuzluk olmasın, değer olsun. Sana değer katan, değer veren, değerli hissettiren, senin değer verdiğin, değer kattığın, değerli hissettirdiğin her kimse ya da her neyse, burada harcayacağın emek inan daha gerçekçidir.”
“Ünlü Alman psikanalist ve sosyolog Erich Fromm, etrafı ne kadar kalabalık olursa olsun, hayatı ne kadar yoğun, ne kadar doludizgin ve konforlu olursa olsun, başkalarıyla teması olmayan, başkalarına yardımı dokunmayan ve sevmeyen insan yapayalnızdır. Sevgi üretemeyen, sevgi veremeyen insanı, dünyanın en güçsüz, en zayıf insanı olarak tarif eder.”
“İnsanlar onlara ne söylediğimizi ve ne anlattığımızı unuturlar ama ne hissettirdiğimizi daima hatırlarlar.”