Babası dönünceye kadar saatler geçmiş gibi geldi. Harriet ejderha resmini yapmaya isteksizdi. Babası menekşe rengi kapıya yaslandı ve resme dikkatle baktı. “Vay canına. Alevleri sevdim.”
“Alev püskürtüyor çünkü o mutlu bir ejderha.” diye açıkladı Harriet. “Mutsuz ejderhalar alev püskürtemez.”
Okuduğum en etkileyici ve iz bırakan kitaplardan biriydi... Yazarın inanılmaz güzel, su gibi akıcı ve sıradışı, her insanın aklına gelemeyecek gözlemleriyle anlatımı mükemmeldi. Spoiler vermek istemiyorum o yüzden anlatmayacağım ama konusu itibariyle de çok ilginçti. İki kardeşin arasındaki bağ ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi. Bazı yerlerde gözlerim doldu, bazı yerlerde ise içten içe çok güldüm. O nasıl güzel bir anlatımdır öyle... Herkese tavsiye ediyorum, yüzeysel olmaktan çok uzak, klişelerden arınmış harika bir edebi eser.