İlksen Bozok

Tarık Buğra Yalnızlar
Yalnızlar Tarık Buğra ile bu kitap sayesinde tanıştım ve edebi dilini çok beğendim. Karakter analizlerini derinlikli ve başarılı buluyorum. Fakat kitabı bitirdiğimde şu duyguyu hissettim: Ana karakterlerden Doktor Rıza, kitabın sonunda tanımlandığı gibi “iyi niyetlerin tepkilerini sertlikten kurtaramayan, çürümelere karşı hayatın savunucusu” olamadı benim gözümde. Aksine, herkesin hayatına karışmayı kendine hak gören, kaderlerini değiştirmekte sorun görmeyen ve bunu geçmişte yaşadığı sefalet günlerine bağlayan biri olarak kaldı. Bu nedenle benim için “iyi” bir karakter olmayı başaramadı. Oysa Murat’ın aşırı çekingenliği, Hürrem’in kime bağlanacağına karar verememesi ya da Şükriye’nin sürekli değişen umutları, yaşamlarına baktıkça anlaşılabilir yönler taşıyordu. Fakat bütün bu hayatların, Rıza Bey’in kendi istediği gibi oyunlarla şekillendirilmesi, kitaptan aldığım keyfe gölge düşüren bir durum oldu.