Başarının hayali bir sonucu olan mutluluk ancak içinde bulunduğu durumdan memnun olmanın bir işareti olabilirdi. Simon ise, yapısı gereği, hiçbir zaman sahip olduklarıyla yetinmeyen bir insandı. Durumundan memnun olması söz konusu olamazdı. Böyle bir şeyi istediği de söylenemezdi.
Ne var ki, ihmal ettiği kalbinin derinliklerinde, özel bir köşesinde, Simon'un hiçbir zaman söndürmeyi başaramadığı bir istek vardı.