İlqar Cəfərov
@ilqar971
Kitab oxumağı və doğma dilini sevən bir insan.
Geoloq
Ali
Bakı, Azərbaycan
Bakı, Azərbaycan
89 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Aytmatovun ən uzun kitablarından biridir, yəqin. Həcm olaraq böyük olması ilə yanaşı, mövzu olaraq da detallı işlənilib. Eyniylə "Gün var əsrə bərabər"dəki kimi personaj və mövzu baxımından zəngin kitabdır. Dini söhbətlər detallı işlənilib və dialoqlar şəklində oxucuya təqdim olunub. Açığı, həmin hissələr məndə ağır getdi, amma müəllifin müfəssəl araşdırma edib, yazdığı hiss olunurdu.
Bir də reynkarnasiya məsələlərinə göndərmələr var idi kitabda. Avdiy, Akbara və İsa arasında əlaqələr sanki eyni adamın müxtəlif zamanlarda yaşadığına işarə kimi gəldi mənə.
Ümumilikdə isə təbiəti mühafizədən insan münasibətlərinə, doğru bildiyini etməkdən vəhşi təbiətin detallı təsvirinə kimi bir çox mövzu yaxşı işlənib kitabda. Müəllifin çox diqqət ayırdığı hiss olunur.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Sevgi hardadırsa, tanrı ordadır
Hekayədə əvvəlcə həyat yoldaşını, sonra da oğlunu itirmiş ata təsvir olunur. Bu itkilər onu dindən uzaqlaşdırsa da, sonradan bir tanışının təkidi ilə İncili oxumağa başlayır və keçən hər gün tanrıya bir az da yaxınlaşdırır. Bu yaxınlıq hətta bir gecə yuxusunda tanrını görməsinə səbəb olur. Yuxusunda tanrı onu görməyə gələcəyini deyir və bundan sonra Martın gələn hər adamda tanrını axtarır. Hər ehtiyacı olan adama kömək etmək istəyir, onu isti yeməyə, çaya qonaq edir ki, birdən tanrı olsa, ona kömək etmiş olsun. Bu hissələr mənə qorxunun yaratdığı riyakarlıq kimi gəldi. Əksər insanların dinə olan inancını xatırlatdı mənə. Tanrıdan, cəhənnəmdən qorxduqları üçün yaxşılıq edən insanları təmsil edir Martın mənə görə.
Hekayənin ötürmək istədiyi mesaj isə, tanrı yaxşılıq etdiyin, sevgi göstərdiyin hər bir insandadır. Yəni, tanrı sənin əməllərində gizlidir. Odur ki, özlüyündə yaxşı insan ol ki, tanrı qatında da yaxşı olasan.
Yuxuda nə gördüm
Hekayənin adı ilə süjet xətti arasında əlaqəni qura bilmədim. Diqqətsiz oxuduğunu zənn edib, təkrar nəzər yetirdim, amma yenə əlaqə yaratmaq mümkün olmadı mənim üçün.
Ümumilikdə, hekayədə qızının ondan xəbərsiz hamilə qalmasına hirslənən və onu övladlıqdan çıxarmaq istəyən atadan bəhs edilir. Ata qızını çox istəsə də, bu səhvi ona bağışlamaq istəmir. Ta ki, qızını yenidən görənə kimi. Onda anlayır ki, qızına bu qədər əsəbiləşməkdə haqlı deyil. Qızına qarşı haqsız kin bəsləyib. Onun özündə də günah var. Bundan sonra isə ancaq qeyri-qanuni nəvəsinə nifrət bəsləyir.
Hekayədə müəllifin nə ötürmək istəyidiyi mənə aydın olmadı. Yəni, səhv etmiş övladınızı bağışlayın, amma onun səhvindən (bu, insan olsa bələ) nifrət edin???
Alyoşa Qorşok
Hekayələr içində ən maraqla oxuduğum oldu. Alyoşanın iş görəndəki ritmi
Cek Londonun "Martin İden"i ən çox sevdiyim kitablardandır. "Yol" isə az tanınan kitablarındandır, amma yazı tərzi və ötürmək istədikləri ilə diqqəti cəlb edə bilir. Martin İdendə Londonun müəyyən yaşadıqları toplanıb. Bu kitab isə elə birbaşa özünün gənclik illərini əhatə edir.
Kitabda gənc yaşlarında etdiyi səfərlərin (səfil kimi) Londonun yazıçı olmağına necə təsir etdiyini, onun şəxsiyyətini, həyata baxışını necə formalaşdırıldığını oxuyuruq. Dilənmək üçün 1 saniyədə inanılacaq hekayə uydurmaq məsələsini xüsusilə bəyəndim.
Kitabda xronoloji ardıcıllıq gözlənilməsə də, o dövrü, Londonun gənclik illərini anlamaq üçün çox gözəl kitabdır.
Aleksey Tolstoyun oxuduğum ilk kitabı oldu. Elmi-fantastika janrının rus ədəbiyyatı üçün ilk nümunələrindən olması və başlanğıcın bu qədər yaxşı olması təəccübləndirdi məni.
Kitabda elmi-fantastika janrı üçün xarakterik olan xüsusiyyətlər özünü göstərir. Elm var, fantastika var, o dövr üçün fantastik olan bəzi məsələlərin indiki dövrdə reallaşması var. Düşünürəm ki, bir elmi-fantastika kitabı üçün ən vacibi sonda qeyd etdiyimdir və bu janrda olan kitabların dəyəri illər sonra ortaya çıxmalıdır. Yəni, yazıçının təxəyyülü ilə gələcəyi təxmin edə bilməsi qiymətli edir elmi-fantastik kitabları. Kitabda, həmçinin, əksər rus müəlliflər üçün xarakterik olan geniş izahlar da yer alır. Hadisələri bir film ssenarisi üçün hazır vəziyyətə gətirərək izah etmək bir çox rus yazıçıları üçün xarakterik xüsusiyyətdir.
Əsər haqqında qısaca bəhs edim. Kitabda bir ixtiraçının güclü lazer şüası buraxa bilən avadanlıq (hiperboloid) ixtira etməsindən və həmin ixtiraçının ondan necə öz faydası üçün istifadə etməsindən bəhs edilir. Bu hiperboloid adi lazer şüasını ikiqat gücləndirə bilmiş və çox effektli bir silah ixtira etmişdir. O, həqiqətən də ilk vaxtlar hiperboloiddən silah kimi istifadə edir və bir neçə qətl törədir bununla. İnsanın dərisinə toxunduğu anda ən kəskin bıçaqdan daha yaxşı kəsən və insanı 2 yerə ayıra bilən lazer düşünün. Amma Qarinin (ixtiraçı) əsas məqsədi insanları öldürəcək silah hazırlamaq deyil, dünyanın sahibi olmaqdır. Belə bir silaha sahib olan adamı və onun ixtirasını əlbəttə hər kəs istəyər. Ona görə də onu dəfələrlə öldürməyə və ixtirasını əldə etməyə cəhd edirlər. Amma Qarin hər dəfə sağ qalmağı bacarır və qətlləri də sağ qalmaq üçün törədir. Bəs Qarin günahsızdırmı? Xeyr.
Qarin hadisələrin gedişində amansız bir diktatora çevrilir və məqsədinə nail olmaq üçün
Azərbaycan ədəbiyyatında fantastika, elmi-fantastika janrı az müraciət olunan janrlardan biridir. Belə kitablara çox az rast gəlmək olur. Göstərə biləcəyim nümunələr Namiq Abdullayevin əsərləridir. Elə Namiq Abdullayevin “İtirilmiş dünya”sı barədə etdiyim paylaşımın şərh hissəsində bu janrda yeni bir kitabın yazıldığını öyrəndim. Onda həm həyəcanlanmış, həm də maraqla gözləmə prosesi başlamışdı mənim üçün.
Aylar sonra kitabın təqdimatına dəvət alanda artıq müasir dövrlə əlaqəli motivlərə sahib olacağını yəqin etmişdim özümdə. Namiq Abdullayev daha çox kosmosdan yazıb, çünki, həmin dövrdə SSRİ-də kosmik məsələlər gündəmdə idi. Ceyhun Salman da dövrümüzün ən aktual mövzusu olan süni intellekt üzərindən süjet xəttini formalaşdırıb və düşünürəm ki, doğru seçim edib.
Kitabın 8+ yaş qrupu insanlara fokuslandığı qeyd olunub. Düşünürəm ki, bunun üçün yuxarı yaş limiti də təyin etmək olar. Çünki, kitabda ötürülən mesajlar, süjet xətti daha çox uşaqların təxəyyülünün, fikirlərinin formalaşmasına, onlara yaxşı xüsusuiyyətləri aşılamağa fokuslanıb. 20 yaşdan yuxarı bir insan üçün sözügedən hissələr o qədər də maraqlı olmaya bilər.
Elmi-fantastika janrında yazılmış kitablarda öyrəşilmiş bir məqam var: gələcəkdə ixtira olunacaq, gündəlik həyatın ayrılmaz hissəsinə çevriləcək nəyisə təsvir etmək. “Fazzi”nin ilk kitabında müəllif bunu süni intellekt üzərindən edib və robotların insanlar kimi hisslərə sahib ola biləcəyini vurğulayıb. Həmçinin, robotların insani hisslərə sahib olmasını mistik qüvvələrlə əlaqələndirməyi, mənə görə, müəllifin özünün də buna tam inanmadığından irəli gəlir. Mistik qüvvələrin toplaşdığı məkanlara istinad edərək kitabın digər hissələrinin də olacağını göstərməsini isə bəyəndim.
Kitabdakı “Rafiq baba” obrazının real insandan ilhamlanması xoş olub, məncə.
