Ne güç yokluğunda saatleri birbirine eklemek
Her ayak sesine kapılara koşmak bilsen ne zor
Sen gelinceye kadar
Çorak toprakların yağmura özlemiyle seni beklemek
Sanki her kirpiğimde bir başka adam ağlıyor
Sen gelinceye kadar
Her gün yeni bir mânâ kazandırıp aşka
Seninle hazların en yücesine çıkmalıyız Bütün bu rezil insanlığa uzaktan
Onların varamayacağı bir yerden bakmalıyız
Bir yana bırakmalıyız bütün korkuları
Eriyip eriyip yeniden var olmalıyız
Seninle potasında aşkın
Bir evimiz olmalı kaygılardan uzak
Bir evimiz olmalı denize yakın