“lan zhan, bana bak, bana bak!”
her zamanki gibi wei wuxian yüzünde bir gülümsemeyle ona seslenmiş, o da bakmıştı.
bir daha da asla bakışlarını çeviremeyecekti
annem hep başkalarının senin için yaptığı şeyleri hatırla, senin onlar için yaptıklarını değil derdi. insanlar ancak kalplerinde yüklerle yaşamadıkları zaman en sonunda özgür olabilirler