bera
@ilykoom
Şu anda okuduğu kitap
denizden fırtınalar ve canavarlar gelir, ama kötülük gelmez. kötülük karadadır. ayrıca, bir zamanlar ged'in gitmiş olduğu o karanlık topraklarda, hiç deniz, hiç akan nehir, hiç pınar yoktu. ölüm, kuru bir yerdir
şatoya, ne bir insan geliyor, ne de bir insan buradan gidiyordu. pencereleri yalnızlığa açılıyordu
"insanı büyücü yapan kılığı mıdır?" diye cevap verdi asık bir yüzle.
"hayır," dedi büyük oğlan. "ama duyduğuma göre, insanı insan yapan davranışlarıymış."
o anda ged, kuşun şarkısını, çeşmeden havuza dökülen suyun dilini, bulutların biçimlerini, yapraklar arasında dolanan rüzgarın başını ve sonunu anladı: kendisinin de, güneş tarafından söylenmiş bir söz olduğunu hissetti
öğret bana, nasıl unutulur düşünmek?
