bera
@ilykoom
Şu anda okuduğu kitap
“lan zhan, sahiden sana ‘teşekkür ederim’ dememden çok korkuyorsun değil mi? aniden aklıma geldi. önceki hayatımda pek çok kez yollarımızı ayırdık ve ben her seferinde sana ‘teşekkür ederim’ dedim. ve her ayrıldıktan sonraki karşılaşmamızda daha da kötü bir hal alıyordum.”
şimdi yanında sadece lan wangji vardı. şansına, yanında olmasını istediği tek kişi de oydu
“genç efendi wei, bunu en iyi siz anlarsınız sanıyordum. düşmanlık duymuyorsunuz diye güvende olabilir misiniz? nasıl olur? kimsenin doğuştan düşmanı yoktur. eninde sonunda birisi ilk bıçağı saplar.”
hiçbir şey göremiyordu. ama kalpleri yan yanaydı ve sesleri hiçbir şeyi gizleyemiyordu. wei wuxian, lan wangji’nin çarpan kalbini tüm benliğiyle hissediyordu, o kalbin içindeki sıcaklık neredeyse dışarı çıkmak üzereydi ve sessizce kaybolmadan önce bir şey boynundan süzülmüştü, bir gözyaşına benzeyen bir şey
“sen harika birisin. senden hoşlanıyorum.”
“…”
“başka bir deyişle, sana bayılıyorum, seni seviyorum, seni istiyorum, senden ayrılamam, sen her şeysin.”
“…”
“ömrümün sonuna dek seninle gece-avlarına çıkmak istiyorum.”