bera
@ilykoom
Şu anda okuduğu kitap
insanlar ise en sonunda olanları anlamıştı. ne zaman birisi wei wuxian’la tartışmaya kalksa, lan wangji dudaklarını mühürleyecekti
“ne demek acımasız? ben savunmasız bir haldeyken bana ok atmaya cüret ediyorsa, eğer hedefi tutturamazsa karşılık vereceğimi de bilmesi gerekirdi. çarpık bir yolda yürüdüğümü söylüyorsunuz zaten, o yüzden benim yüce gönüllü biri olduğumu ve onu affedeceğimi düşünmüş olamazsınız ya?”
öyle gülüyordu ki neredeyse nefesi kesilmişti. “bana hayranlık mı duyuyordun? madem öyle ben neden bunu daha önce hiç fark etmedim? ve neden herkes bana karşı durduğu gibi sende hemen geri çıkıp küçük bayrağını sallamaya başladın?”
kahkahanın gözyaşları wei wuxian’ın gözlerinin kenarından süzüldü. “hayranlığın biraz fazla ucuza gitti ha? bundan sonra karşımda duracağını söyledin. peki o zaman. senin benim karşımda durman sence beni etkiliyor mu hiç? hem hayranlığın hem nefretin o kadar anlamsız ki. nasıl başkalarının önünde böyle şeyler söylemeye cüret edebiliyorsun?”
kalabalık onu lanetledi, ama wei wuxian hepsini kabullendi. kalbindeki tüm diğer hisleri sadece öfke bastırabiliyordu
“ah,” wei wuxian olayları anlamasına yardım etti. “eğer o beni öldürmek istese ve hayati olup olmadığını bir an düşünmeden bana bir darbe indirse ve ölsem, bu benim şanssızlığım yani. ancak eğer ben kendimi korumak istersem ne kadar zarar verdiğimi düşünüp taşınmam ve saçının tek teline zarar vermemem gerekiyor ha? sonuç olarak bana karşı bir kuşatma yapabilirsiniz, ama ben size cevap veremem, öyle mi?”