"aynasız sarhoş olduğumu zannetti." kendi kendine tebessüm etti ve düşüncelere dalarak, "sanırım öyleydim," diye ekledi. "fakat bir kadının yüzünün buna sebep olacağı hiç aklıma gelmemişti."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
martin onun vücudunun hastalıklara maruz kalan ve zaafları olan vücutlardan farklı olduğunu düşünüyordu. onun vücudu ruhunu örten bir kıyafetten öteydi. ruhunun yayılmasıydı, ilahi varlığının saf ve zarif bir biçimde billurlaşmış haliydi
tüm yaşamı boyunca aşkın yokluğunu hissetmiş, aşka aç yaşamıştı. doğası aşkı arzuluyordu. varlığının yapısal bir ihtiyacıydı aşk. buna rağmen hep aşksız yaşamış, bu süreçte de katılaşmıştı
sanki tüm dostlarımdan ayrı düşmüştüm, kısa bir süreliğine de değildi. sanki sonsuz uzak bir mesafe vardı aramızda ve burada açlıktan çok unutulmaktan ölecek gibiydim. çünkü kimse benim için endişelenmiyordu, toprağın ne üzerinde, ne de yukarısında olan hiç kimse hem de; kimse benimle ilgilenmediği için ölüyordum; kayıtsızca "ölüyor," demişlerdi ve gerçekten de böyle oldu
dünya oradaydı, neredeyse herkesin dilinin ucundaydı, herkes onu her an bulabilirdi. peki, bugün ona ne oldu? bugün birinin yüreğini söküp çıkarsan da onu bulamazsın. neslimiz onu yitirdi, ama daha öncekilerden daha az suçlular