"insan neden sevmesin? eğer insan sevmezse... hayır, sevmeden sevilmek bir felakettir. üstelik bir de suçluluk duygusu varsa. karşısındakine bir şey vermediğini, veremeyeceğini hissediyorsa... aman tanrım, bu öyle bir iş ki!"
dünyanın binbir bağı bizi zahiren ayırabilir, zeyno; fakat bil ki, bizim için birbirimizden kurtuluş yoktur, kollarımız başka vücuda dolanabilir, fakat kafamız ve kalbimiz, hatta gözümüzü kapadığımız an, benliğimiz maddi ve manevi birbirimizle dolu, birbirimizin esiridir, zeyno
acaba o ne duyuyor? o da benimle ıstırapta müşterek mi? yoksa azize'nin bebek yüzü her şeyi unutturdu mu? imkanı yok, başka kadınlar ona zevk, ona sakin ve tabii saadetler verebilirler; ben ona gözyaşı, ihtiras ve cinnet verdim. bunu nasıl unutacak?