okur1kişi

Dünyada tek bir insana inanmıştım. O kadar çok inanmıştım ki, bunda aldanmış olmak, bende artık inanmak kudreti bırakmamıştı...
Sayfa 149 - YKY·Kitabı okudu
Edebiyat
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Evlendim... Daha o gün karımın bana herkesten uzak olduğunu anladım. Çocuklarım oldu... Onları sevdim fakat hayatta kaybetmiş olduğum şeyi bana asla veremeyeceklerini bile bile...
Sayfa 148 - YKY·Kitabı okudu
Edebiyat
Bir ayrılık anında, basit bir heyecanın sevkiyle verilmiş bir sözü tutmamak için en kolay çare, münasebeti hiç münakaşasız kesivermekti...
Sayfa 147 - YKY·Kitabı okudu
Edebiyat
Kendime en yakın bulduğum veya bulacağımı zannettiğim insanlardan en çok korkuyordum...
Sayfa 147 - YKY·Kitabı okudu
Edebiyat
Bir insana bir insan elbette ki yeterdi. Fakat o da olmayınca? Her şeyin bir hayal, aldatıcı bir rüya, tam bir vehim olduğu meydana çıkınca ne yapılabilirdi?
Sayfa 147 - YKY·Kitabı okudu
Edebiyat