İmanın kökü marifet, meyvesi muhabbettir.
Kul, Rabbini bildiği ölçüde tanır; tanıdığı ölçüde kalbini O’na açar. Bilmekle başlayan o yolculuk, en nihayetinde kalbi yakıp kavuran bir muhabbet seline dönüşür.
İşte bu yüzden; âşık olmak erkeğe de kadına da yakışır; zira Allah'a iman etmek, o sonsuz muhabbeti kuşanmak, yani aşkın ta kendisidir.
Gözün gördüğü fani güzellikler birer gölgeden ibaretse, imanın kalbe fısıldadığı aşk, o gölgenin aslına, yani Baki olana yürümektir.
___ /Güven Taşdemir