Kadife Pantolonlu Çocuk benim için sadece bir çocuk hikâyesi değil, aynı zamanda kalıplara karşı verilen sessiz bir mücadeleydi. Kitaba 10 üzerinden 9 vermemin en büyük nedeni, cinsiyet farklarına yapılan vurgunun çok doğal ve etkili bir şekilde anlatılması. Hikâye boyunca bir çocuğun, “erkekler böyle olur”, “kızlar şöyle davranır” gibi sözlerle çizilen sınırlarla mücadelesini okuyoruz. Bu mücadele bağırarak değil; daha çok içten ve sabırlı bir duruşla veriliyor.
Yazarın dili sade ve akıcı. Bu da duygunun daha net geçmesini sağlıyor. Çocuğun iç dünyasını okurken onun yalnızlığını ve anlaşılma isteğini hissediyoruz. Basit gibi görünen bir pantolon seçimi üzerinden aslında büyük bir mesele anlatılıyor.
Kitap, ailenin, okulun ve çevrenin çocuk üzerindeki etkisini açıkça gösteriyor. Toplumun koyduğu kuralların çocukları nasıl sıkıştırdığını görmek üzücü. Bir çocuğun tercihi bile yargılanabiliyorsa, sorun çocuktan çok o bakış açısında demektir. Bu yönüyle kitap, toplumsal kalıpları sade ama güçlü bir şekilde sorguluyor.