leyl
@imgeselik
boyutsuz bir tekrarın izdüşümü
tüm canlı yaratıkların vücutları toza dönüştü ve sonsuz madde onları taşa, suya, buluta çevirdi ve hepsinin ruhları tek bir ruhta birleşti: evrensel dünya ruhunda. o benim.. ben.. büyük iskender'in ruhu da sezar'ınki de shakespeare'inki de napolèon'unki de ve sülüklerin en değersizinin ruhu da bendedir. insanların bilinçleri ve hayvanların içgüdüleri birleşip kaynaştılar bende ve ben her şeyi, her şeyi, her şeyi anımsıyor; tüm hayatları yeniden yaşıyorum kendimde
Sayfa 15
tüm canlılar.. tüm canlılar, yaşamlarının kederli çemberini tamamlayıp söndüler. artık binlerce yüzyıldır yeryüzü tek bir canlı varlık taşımıyor üzerinde ve bu zavallı ay boşu boşuna yakıyor fenerini
Sayfa 14
treplev,
-ey geceleyin bu gölün üzerinde uçuşan eski zaman gölgeleri, saygıdeğer hayalleri.. uyutun bizleri, uyutun ki iki yüz bin yıl sonra olacakları görelim!
sorin,
-iki yüz bin yıl sonra hiçbir şey olmayacak.
treplev,
-öyleyse bırakalım da bu hiçbir şeyi göstersinler bize.
Sayfa 14
medvedenko,
-neden hep karalar giyersiniz siz?
mâşa,
-hayatımın yasını tutuyorum. mutsuzum.
Sayfa 1