leyl
@imgeselik
boyutsuz bir tekrarın izdüşümü
bir defasında bana bir çocuk mu yoksa olgun bir kadın mı olduğumu sormuştun. kendimi çocuksu hissetmiyorum, ama çok olgun olmadığımdan da eminim. olgun bir kadın seni böyle delicesine özlemezdi.
bilir miydim yaklaşan karanlığı daha önceleri,
son verilebilir yaşamın benimki olduğunu?
şendim, şendim ben
kahkaham insanları ürkütürdü
zamanı azaldı artık zorlanmış bedenimin
olduğum gibi ölmeliyim, olduğum gibi
aşk, bağ ve hiçbir utkuyu düşünmeden
kalıvermeliyim öylece kaskatı
Sayfa 97
kafatasımın içini bir küçük huzur adına aynalarla kaplattım. ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! paniğini kukla yapmış hasta bir çocuğum ben. oyuncağı panik olan sayrı yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir
bir şeyden kaçıyorum bir şeyden
kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum
kendime bir yer edinemiyorum,
kendime bir yer