"Sakardı.İnatçıydı. Kırılgandı.Bazen küçük bir çocuk gibiydi, bazen yüz yaşında ruhsuz bir kadındı. Bazen sessizdi, bazen avaz avaz bağırırdı.Güçlüydü.Cesurdu.Benim için yaşamayı göze alacak kadar...Acıları pul pul dökülürdü yüzüne, parlardı.."
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
bir adın kalmalı geriye
birde o kahreden gurbet
beni affet
kaybetmek için erken, sevmek için çok geç.
insanın bazen ayağa kalkacak gücü olmuyor, dışardan düşmüş gibi görünmek değil de, kendi içinde ayaklanamamak gibi. herkese günlük güneşlik çiçekler açtığını gösterirken içinde köklerinin yok olduğunu bilmek gibi. bir miktar kendine yenilmek, kendinle savaşacak gücü yitirmek.
Kimsenin bilmediği kuralların işlediği uykusuzluk felsefesi. Her uykusuzun kendine ait teorilerle dolu bir evreni vardır. İçinde hiçbir misafir bulundurmayan bir evren! Yaşarken ölmeyi, ölerek yaşamayı sadece uykusuzlar bilir.
Ben ağlamam'' dedim kendi kendime. ''Kurutamam gözyaşlarımı çünkü. Başlarsam duramam diye ağlamam. Bütün damarlarım, kemiklerim çıkar göz pınarlarımdan. Geriye tek bir derim kalır."