Bazı hikayeler bitmez, sadece alışılır. Çünkü hayat bize noktayı koymayı değil, o boşlukla yaşlanmayı öğretir.
Bu kitap tam olarak bundan bahsediyor: Her hikaye mutlu sonla bitmez.
Yaranın harada olduğunu bilən yeganə adam idi. Heyif ki, baltanı da məhz oraya vurdu.
Ən acınacaqlısı da odur ki, sən yıxılarkən sənə balta vuran o adam, vaxtilə əlindəki yaraları sarıdığın, hər kəs ona arxa çevirəndə yanında dayandığın və sənə heç vaxt zərər verməyəcəyinə kor-koranə inandığın həmin o "can dostu" çıxır.