aslında hemen bitirmek istemiyordum bu kitabı ama o kadar güzeldi ki biraz öyle oldu gibi. kitap, şükrü erbaş'ın ölmüş olan eşine yazdığı şiirlerden oluşuyor. ve cidden çok etkileyiciydi. ölümü eşi üzerinden ifade edişi, ona olan bağlılığı, hepsi aşırı güzeldi. satırlarında kelimelerinde hissediyorsunuz her şeyi. ben okurken yalnızdım ve toplum içinde olmama rağmen sessiz bir ortamdaydım o yüzden kitaba kendimi verebildim. çok kısa bir kitap, zaten şiir kitapları "başlıyım, hemen bitiriyim"den çok zamana yaymalık kitaplar bence. yani hiç zamanım yok ki bahanesini sunabileceğiniz türden bir kitap değil. umarım siz de okuyup beğenirsiniz. hatta lütfen okuyun, eminim ki beğenirsiniz* ;)♡
Yaşıyoruz SessizceŞükrü Erbaş · Kırmızı Kedi Yayınevi · 201616,1bin okunma
ihtiyar adama öyle geliyordu ki çocuk karşısındakilere söylerken, gülümserken için için ağlıyor, ancak gözyaşları öyle ince ki damla hâlinde düşmeden buhar olup havada dağılıyordu.
bu insanlardaki iç yüzün dış yüze ne kadar az benzediğini anlamak için, fazla yorulmaya da lüzum yoktu. parmağının ucuyla biraz dokundun mu, üstlerindeki yaldız parça parça dökülüyor, altında dolu pislik ve ahlaksızlığın cılk yaralar iğrençliğiyle kızardığı görülüyordu.