Vera
@incememedce
"Tarih çok yavaş ilerliyor; itmek gerekir."
269 okur puanı
Temmuz 2017 tarihinde katıldı
Sonra kalkıp iç savaştan söz ediyorsunuz... Sanki iç savaş yokmuş gibi! Sanki zenginlerin yoksullara karşı savaşı savaşların en insafsızı değilmiş gibi! Hele birincilerin tepeden tırnağa silahlı, öbürlerinin ise korunmadan yoksun oldukları bir zamanda. Sizler iç savaş istemiyorsunuz! ve bunun için de çıplak
halkın sabrıyla açlıktan, soğuktan ölmesini istiyorsunuz... olur mu öyle şey! Ona bütün savaşları verin daha iyi. Gitsin eşit silahlarla gözünü oyanlara meydan okusun! . . .
Reklam
devrimci durum
Bir halk niçin devrim yapar? Çünkü, kötülük yuvası kurumlar toplumun en iyi kaynaklarını tüketmiştir; yararlı üyelerinin büyük çoğunluğu eski durumlarında
kalamaz olmuşlardır. Toplumun bu durumda rahatı kaçar, değişmek gereğini duyar, ayaklanır...
Biz devrimi yeniden ve gerçekten yapmak istiyoruz diye, bize anarşist, fesatçı, bozguncu diyorlar. ...Bu bayların düzen dedikleri, bir bakıma düzensizliğin ta kendisidir. Bence düzensizlik halkın küçük bir azınlığını nimetlere boğup, koca çoğunluğunu açlıktan öldürmektir; bozguncular da, böyle bir düzeni korumaya ve sürdürmeye çalışanlardır. Bana göre, düzen bunun tam karşıtı bir
düzendir, ...Ama sarayların, şatoların, konakların sözlüğü böyledir işte. Bu sözlükteki deyimlerin anlamı kulübelerdekinin tersidir her zaman...
Kısaca, yoksulun eğitimi ile kendi eğitiminiz arasındaki karşıtlıktan
faydalanarak yoksulu daha da yoksul yapmayı başardınız ve kendinize öylesine katı ve insafsız bir yürek yoğurdunuz ki, sizler gereksiz şeyler ve hazlar içinde yüzerken, açlıktan ölen benzerlerinizi rahat rahat seyredebildiniz.
-Babeuf, eşine az rastlanır bir aydınlıkla görmüştür ki, burjuvazi bir yandan eski düzenin yeniden kurulması, öbür yandan halkın ayaklanması korkusu içinde, kendini bir Bonaparte'ın kollarına atacaktır.-
...bütün partiler telaş içinde ve her birisinde bıçak öylesine kemiğe dayanmış ki, her birinin içten içe, işi, yumruk kavgasına dökmek istemeleri olanaksız değildir. Halk öylesine mutsuz ki, bütün çektiklerinin kaynağı saydığı borsa dalavereleriyle kendisini sömüren sınıfla boy ölçüşme fırsatını elden kaçırmaz elbet. Zenginler ezdikleri çoğunluğun kendilerinden ne denli nefret ettiğini sezinliyorlar: Bu, onları sans-culotteları yumuşatacak, dizginleyecek ve ürkütecek bir fırsatı özlemeye sürüklüyor; istiyorlar ki, sans-culotte'lar boyunduruk altına alınıp bir baş belası olmaktan çıksın. Ellerinden gelse, o sevgili krallık tahtının yeniden kurulmasını da isteyecekler, o tahtın gölgesinde o canım efendi - uşak düzenini daha sağlam temellere dayayacaklar. Eğer hükümet halk adamlarıyla anlaşsa ve halkın haklarını sağlasaydı, kralcıların başkaldırmasından korkmazlardı artık...
Bu durum, Directoire hükümetini şu avuntuya kadar götürmüştür: Askerlerimiz bizi korur. Ama yönetimi askerlerin eline verecek duruma mı düştük şimdi?
Reklam