Ben ne okudum şimdi gerçekten bilmiyorum.Fantastik desen çok değil,bilimkurgu desen değil,romantik desen değil,polisiye desen hiç değil.
Aslında kitap çok iyi başlamıştı.Konusu ve yazarın dili gayet iyiydi.Ama bi noktadan sonra hep tekrara düşüyordu hikaye.Bi geçmiş bi günümüz, bi geçmiş bi günümüz derken geriye dönüp bakıyorum ve sanki hiçbir şey olmuyormuş gibi hissediyorum.Ve bence -şeceresi tutmadım ama- daha çok geçmişi okuyormuşum gibi geldi.Şimdi ne olacak acaba diye meraklanacak gibi olduğum her an bi sonraki bölüm ile geçmişe gidiyordum.Bu çok heves kırıcıydı.Sırf sonunu göreyeyim diye okudum.Ve maalesef o da beni tatmin etmedi.Addie’nin anlaşmayı yaparkenki o “kurnazlığı” çok saçmaydı.Romantizm kısmı bana şu kadarcık bile geçmedi.Ayrıca kitapta bana göre büyük bi mantık hatası vardı.Addie’nin geçmişinde veya günümüzde görüştüğü, zaman geçirdiği insanlardan bahsederken sanki o kişilerle tüm gününü geçirmiş gibi söz ediliyor.Acaba nasıl oluyor o, biri beni aydınlatabilir mi?Bu insanların hiç mi tuvalet ihtiyacı olmuyor yani :D Eğer öyle olsaydı kızı tekrar unutmuş olurlardı.Ama çok ilginçtir ki öyle bir şey olduğu yok.
Maalesef bu da beklentimin altında kalan kitaplar arasında yerini aldı.Yazara tekrar şans verir miyim?Sanmıyorum.Yine de okuyacağım diyorsanız sizi uzun betimlemeler, yavaş ilerleyen olaylar ve tatmin etmez bir sonun beklediğini bilerek elinize almanızı tavsiye ederim.