Aşk zor karmaşık ve acımasızdı evet ama aynı zamanda kolay olması gereken bir şeydi rahat ve güvenli olmalıydı. Adelaide'ın hissettiği şeyse bunların hiçbiri değildi daha çok kalbi yavaş yavaş rendeleniyormuş gibiydi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
okurken yaşlandım ya
Son 80 sayfada resmen süründüm kitabın girişi ve orta kısmı bu kadar içine alıyorken son kısımlarında koptum kitaptan heathcliff'in acımasızlığı çok alakasız ve saçma geldi ayrıca bu kitaba bir aşk romanı diyenler kitabı neresiyle okudu onu da merak ediyorum catherine zaten kitabın yarısında yoktu bunun neresi aşk hikayesi zaten aralarında aşk denecek bir hikaye de yoktu saçma sapan çarpık bir ilişkiden ibaretti sadece
kitap çok iyi yazılmıştı Emily Bronte muhteşem bir yazar fakat çok bunaldım okurken
charlotte bronte'nin jane eyre'sini çok daha fazla seviyorum bu kitap bana çok boğuk ve depresif geldi açıkçası
Benden daha çok acı çekmeni dilemiyorum Heathcliff yalnız birbirimizden hiç ayrılmayalım. ileride bir tek sözüm sana acı verecek olursa toprağın altında aynı acıyı benim de duyduğumu düşünün ve o zaman hatırım için beni bağışla gel buraya diz çök !
