Kitabın konusu, tüberküloz hastalığına yakalanmış bir genç hakkında. Kitap, bu gencin yakın arkadaşına gönderdiği mektuplardan oluşuyor. Bu kişi, üniversite sınavına gireceği zaman bir an da ateşleniyor ve sınava giremiyor. Diğer senede de aynı şekilde olunca üniversiteye gitmekten vazgeçip kendisini çiftçiliğe adar. Bir gün uykusundan uyandığında kan tükürür ama sonraki gün daha da sıkı çalışır. Çünkü onun gözünde kendisi insanlığa sadece bir yüktür. "Benim yaşıyor olmam insanlara rahatsızlık veriyor. Ben lüzumsuz bir adamım." Bu yüzden onun için ne kadar erken ölürse o kadar iyidir. Sonraki gün yine kan kusar ve bir süre sonra annesine söyler, babası onu "Sağlık Dojosu" adlı yere gönderir. Sağlık Dojosu, hastaların hasta olduğunu unutturup iyileşmelerini amaçlayan bir sanatoryum. Her şey hasta oluşlarını unutturmak için yapılmış. Doktorlara eğitmen, hemşirelere asistan vs. deniliyor ve günlük programları da buna göre düzenlenmiş. Ayrıca herkesin kaldığı odaların garip isimleri var. "Kiraz Çiçeği Odası" gibi. Burda herkesin bir lakabı var. Mesela karakterimize Tarlakuşu lakabı veriliyor. Oda arkadaşları; Eçigo Aslanı, Kappore, Atkuyruğu. Buradaki yaşantısını mektuplarla yakın arkadaşına anlatıyor. Biz de Tarlakuşu'nun yolculuğuna şahit oluyoruz. SPOILER Kitabın başındaki hemen ölmek isteyen Tarlakuşu'ndan, yolculuğuna devam eden Tarlakuşu'na. Bu bir başlangıç ve son kitabı değil, başlangıç ve devam kitabı. "Bu yol nereye gidiyor? Bunu büyüyen bir asmaya sormalısın. Asma sana cevap verecektir: "Hiç bilmiyorum. Ama güneşe doğru büyüyorum." Oldukça sevdiğim bir kitap oldu, kitabın sonlarına doğru hisleri hakkındaki itirafı şaşırttı, bir sonuca ulaşmadığı için içimde hafif bir boşluk kaldı ama bu kitaba yakışan son böyle bir son sanırım.

Duygu ve Düşünce

Pandora'nın KutusuOsamu Dazai · İthaki Yayınları · 20236bin okunma