"Gönül sırdır" dermiş eskiler.
Olur olmaz herkesle her şeyin paylaşılamayacağına dair bir şifre sanki. Çünkü insanoğlu ayıp arar, kusur arar. Senin üzüntün onun neşesi olur.
Gönül ancak güzel görene, güzel konuşana, güzel saklayana açılır. Onlara da ehl-i muhabbet denir.."
Hangimizde vardı yürek hangimizdik gönüllü
Neden böyle sualler uykularımı sömürdü
3 yaşında tanıdığım yegâne dostum ölümdü
Kafanı takma yazdıklarıma insanoğlu ölümlü
Zifiri karanlıkta haykırır bu korku derinden
Kıyamet alametiyle yer oynardı yerinden
Günahlardan arındığım günah kokan nehirler
Bu şehrin dumanlı havası bi' tek beni mi zehirler.
"Kurulsa pazarın hiçe gidersin, sen zatını âlemde cevher mi sandın." demişler ya... Öyleyiz insanoğlu; bir nakış gibi alnımıza işlemek gerek. Dünyaya adım attığımız andan itibaren bitmek bilmeyen bir aidiyet, mülkiyet ve üstünlük yarışına giriyoruz; oysa hakikat terazisi kurulduğunda elimizde kalacak olan koca bir 'hiç'ten ibaret. Bu mutlak acziyetin ve faniliğin farkında olmak ruhun bu dünya sürgünündeki en güvenli sığınağıdır. Bu yüzden adını hırs, öfke ya da kin koydukları o ağır, insanı tüketen yükleri çoktan heybemden indirdim. Bir daha görmeyeceğim bu dünyanın o tantanalı, büyük iddialarla dolu pazarında bir cevher gibi parıldamak yerine; kendi sessiz köşemde, iç huzuruyla harmanlanmış küçücük isteklerimle yaşıyorum. Huzurlu anlar, gülen yüzler, gerçek sevgi, hala var olduğuna inandığım samimiyet ve cesaret. Benim pazarım da cevherim de ancak ruhumu doyuran bu yalın ve samimi anlarda saklı 🌸✨️
Fecr-i Sadık yakındır!Duygu ve Düşünce
Bugün yaşadığımız hayat bir arz talep hayatı.
İnsanoğlu var olduğundan beri varoluşsal sancılar çekmiştir. İnsanoğlu hep karanlık dönemler yaşamıştır; Cahiliye dönemi, Orta çağ dönemi, birinci dünya savaşı dönemi, ikinci dünya savaşı dönemi...
İnsanlığın hiçe sayıldığı hatta yok olma pahasına kullanıldığı böyle dönemler olmuştur. Şuan yaşadığımız dünya modernizm ve postmodernizmin etkisiyle maalesef ki aynı karanlık çağları insanlara yaşatıyor. Dünya bir piyasa haline gelmiştir. Kıymeti olmayan ve sisteme menfaat sağlamayan insan, insan değildir. Kapitalist sermaye insanı menfaatleştirdi ve bir "mal" olarak görüyor eğer değeri ve Kıymeti varsa alıyor yoksa zaten bu hayatın karanlık dehlizleri arasinda kaybolup gidiyor. İnsanlığın varolma sebebi kulluk etmekti ancak insanlara veya sistemlere değildi bu kulluk: Yeri ve göğü yaratan sonsuz kudret sahibi olan Allah'a kulluk etmekti. Ancak insanları bir arz talep meselesi haline getiren modernizm ve postmodernizmin getirdiği liberal ve kapitalist sermaye insanı köleleştirdi ve karanlık çağları tekrar insanlara yaşatıyor. Teknolojinin bu kadar geliştiği bir dönemin içinde insanlar ne kadar zifiri karanlıkta yaşıyorlar...
Fecr-i Sadık yakındır!!
Fatih ZEYREK
Fatih ZEYREK