“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
senin hiç
tembel pazar sabahları
öğle sonlarına dek
uzayan mükellef aile boyu
pazar kahvaltıların
olmadı ihtiyar
ya hâmin eksik kaldı sofraya
yahut sen devamsızdın
bu tür mutluluklara
koştun yetişemedim
başlayalı çok oldu
bir kenara iliştin
zaten sen hep iliştin
suya sabıra yağmura
ayaküstü çekilen toplu mutlu fotoğraflara
Başkaları benim için ne derlerse desinler... Dünyada en sevdiğim mahlûk, benim ne olduğumu bildikten sonra, hiç ehemmiyeti yok.
Rânâ'yı yalnız kendisi için sevsem, ona bu kadar ehemmiyet vermeyecektim. Öyle sanıyorum ki onda; ebediyen kaybettiğim sevilmek ümidinin matemini tuttum.