Sevilirken, kendimize, sevdirmeye çalıştığımız zamanlardaki kadar bakmıyoruz çünkü hiç. Biri gelip bizi tezgâhtan alana kadar, bir manavın önlüğüne süre süre parlattığı elmalar gibi cilalayıp duruyoruz kendimizi. İlk ısırıktan sonra, ısırılan yerlerimizden kararmaya başlıyoruz ama.
Çocukluk döneminde kendini adama ve tam dikkat yeteneğine büyük ölçüde sahibizdir. Bu yüzden de çocuklarda yetişkinlere oranla sevme yeteneği daha fazla gelişmiştir.