iki şeyi asla yapmamaya çalış:
değişir umuduyla birine vakit harcamayı, eskisi gibi olur umuduyla çoktan bitmiş bir şeyi başlatmayı...
çünkü genelde kimse değişmiyor ve biten hiçbir şey bir daha
eskisi gibi olmuyor.
birini artık tanıyamamak kötü değil de çok iyi tanıdığını sandığın birinin, aslında hiç tanımadığın biri olduğu gerçeğiyle yüzleşmek çok kötü.
çünkü sonra anlıyorsun ki meğer sen onu değil, kafanda yarattığın
karakteri sevmişsin.
o yarattığın karakterse, gerçek değilmiş.
sadece ona ihtiyaç duyduğundan o insanın sahteliğini gerçek
sanmışsın...