İnsan en deli canlı türüdür. Görünmez bir Tanrı'ya tapar,gözleri önünde ki doğayı ise katleder. Farkına varmaz ki katlettiği bu doğa taptığı o Tanrı'nın ta kendisidir.
Cenneti,cehennemi kimse görmedi,gönül.
Söyle hadi,kim geldi öte dünyadan gönül?
Umudumuz,korkumuz öyle bir şeyden ki,
Adından,sanından başka nesi belli gönül?
Zerdüşt şarabından içiverdim kime ne?
Kafir ya Mecusi,putperestim kime ne?
Benden yana bir şüphesi var kerkesin,
Benim bana sahip,karışan kim? Kime ne...
Son derece ahlaksız,şerefsiz,haysiyetsiz ve kalleş biriydi.Maaşlı bir elemanken aldığı rüşvetleri yastık altında biriktirirdi.Foyası ortaya çıkmaya yüz tutunca,siyasetin dokunulmazlık zırhına bürünmek istedi.Önce belediye başkanı oldu.Yağcılık yapa yapa,rüşveti her yere bulaştıra bulaştıra yükseldi.Yağma,talan soygun ve vurgun etiketi oldu.Yalanlarıyla insanları kandırdı,kamplara ayırdı.Namuslu insanları birer birer harcadı.Öylesine yüzsüz, öylesine utanmaz,öylesine alçaktı ki,yolsuzlukları ortaya çıkanları hain,kendisini ise vatansever ilan etti.
Seksenlerde polis evi basar,evde bulunan kitap,dergi,bildiri vb. toplarken duvarda Karl Marx'ın bir resmini görür.
Çocuklardan birine dönüp sorar
Kim ulan bu?
Dedem o benim!
Ulan okumaya geliyorsunuz,anarşik oluyorsunuz,bari şu nur yüzlü dedenizden utanın ...